Lê kırara “nişankırın”ê sê maneyên cuda dıdêre, yani sê maneyên wê hene û ew her sê mane jı maneya kırara “nişandan”ê cuda ne. Ew her sê mane bı rêzê ra weha ne:
1– Daleqandına nişanek bı kesek ve; ku keseki qedırbılınd yan karbıdestek, nişanek bı kesek ve daleqine û bı wi awayi xızmeteka wi kesi teqdir bıke yan dılê wi şa bıke.
Vê kırarê ji dı edebiyata Kurdi ya klasik da ci gırtiye. Mesela, Melayê Cıziri dı helbesteka xwe da dı heqê xwe û yara xwe da ev kırar bı vê maneyê weha bı kar aniye:

“Bı teşrifa xwe ez xundım, jı lutfê bende nişan kır
Xelat û şefqe û dıldan, şıkırxwaz in ku Baxwê da”.

“Xundım” Kurdi ye, yani ez dawet kırım; mexsed jı “bende”, Melê bı xwe ye. Hozanê mezın lı vır, wek kole û bendeyê yara xwe qala xwe kıriye, daye zanin ku yara wi nişan pê ve kıriye û jı ber wê yekê, jı Baxwê ra yani jı Xwedê ra şıkır kıriye.
Melê dı helbesteka xwe ya di da ji deng lı yara xwe kıriye û bı lava jê daxwaz kıriye ku nişan pê ve ke; hıngê ji bı vê maneyê weha ci daye vê kırarê:

“Bênişan in, me nişan ki
Mah û xurşidê qiran ki
Bende kelbê asitan ki
dûr neki, xweş tûle ye”.

“Mah û xurşidê qiran ki” yani hivê û Rojê bini tenışta hev; “bende kelbê asitan ki” yani tu bendeyê xwe bıki seyê navdera xwe; mexsed jı “bende” û “kelb” û “tûle”, Melê bı xwe ye; wi, xwe jıbo yara xwe wısa daye zanin.. 
2– Veqetandına ciyek yan tıştek, bı nişanek; ku kesek ciyek yan tıştek jı xwe ra veqetine û bı nişanek bıde zanin ku ew ci yan ew tışt aidê wi ye, da ku kesên di wê yekê bızanın. Mesela, kesek dıbêje “Mın dı xwarıngehê da çenta xwe dani ser kursiyek û ew jı xwe ra nişan kır, paşê ez çûm desşokê û mın destên xwe şûştın”.
3– Wek termek, xwestına keçek jı xortek ra û dayına nişanek jı wê keçıkê ra; ku keçek jı xortek ra bê xwestın û jıbo ku ew bûyer jı aliyê kesên di ve ji bê zanin, nişanek jı wê keçıkê ra bê dayın; ku hın kes keçek jı xortek ra bıxwazın û jıbo diyarkırına wê xwestınê, wek nişanek, xışreki mina gerdeniyek bıdın wê keçıkê yan gustilek têxın tıliya wê. Mesela, kesek dıbêje “Keçek jı Qenco ra hat xwestın û hat nişankırın”.
Wek ku tê zanin, dema keçek jı xortek ra tê xwestın, bı wê munasebetê şênayiyeka bıçûk ji tê çêkırın. Ew şênayi jı dawetan bıçûktır e; lê dı wê da ji stran tên gotın û govend tê gıtrtın. Jı tevayiya karê xwestınê û wê şênayiyê ra ji “nişani” tê gotın. Ev peyvık ji dı zımanê Kurdi da termek e û wek termek, tenê jıbo tevayiya wi kari û wê şênayiyê bı kar tê anin; jıbo tışteki di, mesela, jıbo veqetandına ciyek bı kar nayê anin.  
*
Madem ku me qala “nişani”yê kır, me dıvê em bıdın zanin ku vê peyvıkê jı bıl peyvina gel, dı straneka geli ya govendê da ji ci gırtiye. Navê wê stranê “Leylo” ye. Du stranên me yên di ji bı navê “Leylo”yê hene. Yek jı wan, strana govenda gıraniyê ye. Me ew stran dı madda “Dıdan, ne dıran”ê ya “Kuncê Zımên” da pêşkêş kırıbû.
Me dıvê em lı vır ji bı vê munasebetê, strana “Leylo”yê ya di ya ku vê peyvıka “nişani”yê tê da ci gırtiye, wek kulilkeka xweşık a baxçeyê folklora Kurdi, jı xwendevanên hêja ra diyari bıkın. Ew stran jı devê xorteki evindar hatiye gotın û bûye straneka govenda “şemlê”. Wi xortê evindar dı stranê da car bı car deng lı “Leylo”ya xwe kıriye û weha gotiye:

                           LEYLO

Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, Leylıkê Leylanê
Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, singsedef canê

Genımê l‘dora darê-w, Leylıkê Leylanê
Genımê l‘dora darê-w, singsedef canê
Mın çıni b‘das û tarê-w, Leylıkê Leylanê
Mın çıni b‘das û tarê-w, singsedef canê
Arvanê vê buharê-w, Leylıkê Leylanê
Arvanê vê buharê-w, singsedef canê

Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, Leylıkê Leylanê
Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, singsedef canê

Genımê l‘dora biyê-w, Leylıkê Leylanê
Genımê l‘dora biyê-w, singsedef canê
Mın çıni lı paniyê-w, Leylıkê Leylanê
Mın çıni lı paniyê-w, singsedef canê
Arvanê nişaniyê-w, Leylıkê Leylanê
Arvanê nişaniyê-w, singsedef canê

Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, Leylıkê Leylanê
Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, singsedef canê

Genımê l‘dora xetê-w, Leylıkê Leylanê
Genımê l‘dora xetê-w, singsedef canê
Mın çıni lı qametê-w, Leylıkê Leylanê
Mın çıni lı qametê-w, singsedef canê
Arvanê vê dawetê-w, Leylıkê Leylanê
Arvanê vê dawetê-w, singsedef canê

Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, Leylıkê Leylanê
Ha Leylo, Leylo, Leylo-w, singsedef canê