Biz kuzey Kürtleri, güneyli Kürt liderlerin ve hükümetin, Türkiye, İran ve Suriye ile geliştirmek istedikleri ilişkilerden çoğu zaman  rahatsız olmaktayız. Örneğin Federe Irak Cumhurbaşkanı Celal Talabani’nin Türkiye ziyareti, Güney Kürdistan Başkanı Mesut Barzani’nin “Türkiye ve komşularımızla iyi ilişkiler kurmak istiyoruz” yönündeki açıklamaları bizlerde hemen rahatsızlık yaratıyor.
Peki, bizim bu yaklaşımımız doğru mudur?
Bence her iki Kürt lideri eleştirmeden ve onlara kızmadan önce, biraz empati yapmak gerek. Yani kendimizi Mam Celal ve Kek Mesut Barzani’nin yerine koymalı ve o gözle değerlendirmeliyiz. Böyle yaparsak daha gerçekçi değerlendirmeler yapmış oluruz. Böylece daha realist oluruz.
Hoşumuza gitse de, gitmese de bir gerçek var. Ülkemiz Kürdistan´ın önce İran ve Türkiye, daha sonra ise Irak ve Suriye  arasında dörde bölünmesi gibi tarihsel bir gerçeklikle yüz yüze bulunmaktayız. Kürt halkı her dört parçada da özgürlüğünü elde etmek için yüzyıllarca mücadele etmiş, bu uğurda çok büyük bedeller ödemiştir. Bu mücadele bugün de devam etmektedir. Kürdistan tarihine baktığımızda, halkımızın hiç bir dönem sömürgecilere boyun eğmediği görülmektedir.
ABD ve müttefik güçlerin 2003 yılında Irak’a müdahalesiyle Güney Kürdistan´da yeni bir süreç başlamıştır. Bu yeni süreçte ABD ve Güney Kürdistan halkımızın ulusal çıkarları çakışmıştır.
Bu müdahalede ne ABD Kürtler için Irak´a girmiştir, ne de Kürtlerin Saddam’a karşı mücadelesi ABD için olmuştur. Yukarıda da belirttiğim gibi, bu müdahalede ABD ile Kürtlerin ulusal çıkarlarının çakışması söz konusudur.
Geçen yüzyılda ABD’nin dostu ve müttefiki olan bölge devletleri, günümüzde ABD’nin çıkarlarına ters düşmektedirler. Diğer bir deyişle eski dostlar bu yüzyılda düşman konumundadırlar.
Gelinen aşamada ABD,  söz konusu bu bölge devletlerini kendi ulusal çıkarları doğrultusunda yeniden dizayn etmek istiyor. ABD’nin Büyük Ortadoğu Projesi var ve zaten bu projesini gizlemiyor da. Bu gelişmeler Güney Kürtleri için de tarihsel bir fırsat yaratmıştır. Güneyli Kürt kardeşlerimiz, kimilerinin dediği gibi hazıra konmuş değiller. Onlar sadece Enfal ve Halepçe katliamlarında on binlerce kurban verdiler. Bugün de dişe diş bir mücadele vardır.
Gelelim komşularla ilişkilere…
Yukarıda kısa da olsa ülkemiz Kürdistan´ın bölünmesine değinmiştim. Gelinen aşamada Güney Kürdistan´ı Irak’ın diğer bölgeleriyle kıyasladığımızda daha emniyetli ve huzurlu bir durum var.
Güney Kürdistan bağımsızlığını ilan etmemiş olsa da, bugün bağımsız bir devlet gibidir. Parlamentosu, hükümeti, başkanı, başbakanı, askeri ve polis gücü var. Güney Kürdistan hükümetinin komşu ülkelerle ticari, siyasi ve kültürel ilişkiler geliştirmesi doğaldır. Aynı şekilde komşu ülkeler de Güney Kürdistan’la benzer ilişkilere girmek zorundadır. Ancak Güney Kürdistan hükümeti bu ilişkilere girerken diğer parçalardaki Kürt ulusal mücadelesine ve halkına zarar verecek ilişkiler geliştirmemeli ve açıklamalarına dikkat etmelidir. Aynı zamanda diğer parçalardaki Kürt ulusal güçleri de Güney Kürdistan’a zarar verecek tavır ve davranışlardan uzak durmalıdır. Çünkü tüm parçalardaki mücadele direkt olmasa da dolaylı olarak etkileşim içindedir. Bir parçadaki olumsuzluk diğer parçaları da etkilemektedir.
Kürtler böylesi hassas bir durumdadırlar. Dış kapıların tümü komşu ülkelerin sınırlarına açılmaktadır. Bu komşu ülkelerde de Kürtlerin çözülmemiş ulusal sorunları bulunmaktadır. Yukarıda belirttiğim çerçevede Güney Kürdistan  hükümet ve liderleri eleştirmeden ve onlara kızmadan önce  zaman, zaman empati yaparak olayları değerlendirmekte büyük yarar vardır.