Di bîrûrayê Rojhilata Navîn, bî taybetî jî di bîrûrayê Kurdistanê da, gengeşiyeka fireh li ser Rapora Gruba Lêkolîna Iraqê, ku di bin serokatiya wezîrê kevn yê Dewleta Yekbûyî ya Amerîka (DYA) James Baker û nûnerê kevn yê Kongreya DYA Lee Hamîlton da hatiye amade kirin, berdewam e.

Gelek rêxistinên siyasî yên Kurd ji hemu parçeyên Kurdistanê, halwesta xwe ya di derbareyê Rapora hanê de eşkere kirin.

Piraniya hêzên siyasî yên Kurdistanî, rexne li Raporê girtin; piştgiriya xwe li helwesta Serokê Herêma Kurdistanê ragihandin.

Û bi vî awayî nişan dan, ku derheqa parastina destkevtiyên Kurdên Başûr, halwesta hemu hezên welatparêzên Kurd, yek e.

Ku, ev yeka her usa tiştekê baş û maqul e; hêjayî pesn dayinê ye..

Lê, bi baweriya min di Rapora Baker-Hemîlton da xalek heye, ku me qasê pêwist behsa vê xalê nekiriye.

Di raporta Baker-Hemîlton da, behsa kêşeyên din wekî pirsgirêka Fîlîstîn û Îsraîl û Lubnanê tê kirinê. Lê belê têda, li ser pirsa Kurdên Bakur û Rojhilat û Başûrê Piçûk bêjeyek jî nîne.

Bê guman, kêşeya Fîlîstîn-Îsraîl û her usa kêşeya Lubnanê girîng in û bandora wan li ser rûdav û pêşhatiyên herêmê gelek mezin e.

Lê, gelo li navçeya Rojhilata Navin tenê herdu pirsgirêk hene, ku nehatine çareser kirinê?

Ma pirsa Kurd li Îran, Tirkiyê û Suriyê ji pirsa Fîlîstîn û Lubnanê piçûktir e?

Baker û Hemîlton û hevalên wan baş dizanin ku di Rojhilata Navîn da bi navê “kêşeya Kurd” pirsgirêkek mezin û girîng heye.

Ew baş dizanin, ku kêşeya Kurd ji keşeyên din yên navçê kûrtir û firehtir e.

Bi çareseriya pirsa Kurd li ser bingeha wekheviyê, di herêmê da guhartinên mezin pêktê, nexşeya navçê tê guhartin, cîgirbûna aşitî û aramî li herêmê, hêsantir dibe.

Guman têda nîne, ku Baker û hevalên wî, ji rastiyên hanê agahdar in.

Lê di rapora xwe da behsa vê yekê nakin.

Ji ber ku ew nexwazin dilê kevneperestên navçê bişkînin.

Ew dixwazin dilê karbidestên dewletên dagirker wek Suriyê, Îran û Tirkiyê xweş kin...

Rapora Baker-Hamilton rapora yeka nîne, ku pirsa Kurd bi giştî, têda ci negirtiye.

Heta îro gelek rapor li ser navçeya Rojhlita Navin hatine belavkirinê.

Mixabin di dema amadekirina raporên hanê de pirsa Kurd, an hatiye “jîbîrkirinê”, an jî qasê pêwist di raporan da cih negirtiye.

Bê guman rola berjewenndiyên dewletên mezin û navçeyê, di vê “jibîrkirinê” da heye.

Lê, divê ji bîra me neçê, ku di vî warî da kêmkarî û xemsariya rêxistinên Kurd rola mezin leyistiye.

Partî û rêxistinên Kurd bi hevra, daxwazên xwe yên giştî pêşkeşê bîrûrayê cihanê nekirine.

Partî û rêxistinên Kurd, heta niha jî dezgeheke netewî a hevbeş ava nakirine.

Daku bi dezgehên hanê va, di warê navnetewiyê da, ji bona daxwazên giştî ya gelê Kurd kar û xebatê bikin.

Rapora Baker-Hamîlton carekê dinê nişan da, ku gelê kurd hewcedarî bi dezgeheke wisa ya netewî û hevbeş e.

Hinek pêşhatî, bûyer û ragihandin nîşan didin, ku dewletên Ewropa bala xwe wê pirtir bidine Iraqê.

Bi gotineka din, kêşeya Iraqê di rojeva Yekitiya Ewropa (YE) da, wê pirtir cî bigre.

Lê mixabin helwesta piraniya endamên dewletên Ewropa ne bi dilê gelê Kurd e.

Bo nimune Serokwezira Almanya Angela Merkel piştgiriya xwe li rapora Baker-Hamîlton ragihand.

Ku, Elmanya îro Serokê YE ye.

Ligel pêşhatiyên hanê, derbareyê kêşeya Iraqê hewl û kar û xebatên dawî yên dewletên dagirkerên Îran, Suriyê û Tirkiyê nîşan didin, ku sala 2007 ji bona Kurdan wê bibe saleka dijwar.

Ji bona vê yekê hevkarî û hevbata hêz û partiyên Kurd ji her parçeyên Kurdistanê, îro ji hemu deman pêwistir e.

Bê şîk û guman, piştgiriya hêzên welatparêzên Kurd li halwesta Serokê Herêma Kurdistan giring e û erkekî netewî ye.

Lê belê piştgirî bi tenê ne bes e.

Divê piştgiriya hanê bi hevkarî û hevxebata hezên Kurdistanê wê bê temam kirinê.

Herwekî di belavoka PSK’ê da hatiye gotin:

“Erkê hanê ya pîroz li ber hemu rêxistinên Kurdistan bi taybetî jî li ber Serokatiya Siyasiya Herêma Kurdistan e.”