Di wan rojên dawiyê da, bi sedemên cure cur, gelek behsa Kerkukê tê kirinê.

Sedemek ji sedeman, zêdebûna karên teroristî ne. Paş pejirandina Qanuna Esasî ya nû ji aliyê gelên Iraqê va û pêkhatina hikumeta Nurî Malîkî û leşkerkêşiya Leşkerê Mehdî û Artêşa Bedir bo navçeya Kerkukê, êrîşên terorîstî, roj bi roj zêde dibin.

Sedemekî din jî, axaftina Serokwezirê Tirkiyê Erdogan û Cigirê Serokwezirê Iraqê Behram Salîh e. Behram Salîh, ku Serokwezîrê Berê yê Hikumeta Herêma Kurdistan li Silêmanî bû, paş giftugo ligel Erdogan, di civîna çapemeniyê da, derheqa Kerkukê de usa dibêje: “Kêşeya Kerkuk bi gor Destura Iraqê wê bê çareser kirinê. Kerkuk dilê Kurdistan e.”

Erdogan jî, di axaftina xwe da, derbareyê Iraq û Kerkukê tiştekî nû negot, bîr û baweriya dewleta xwe dubare kir. Serokwezirê Tirkiyê guhê xwe neda Destura Iraqê û got: “Divê çarenus û statuya Kerkukê, ji aliyê hemu Iraqiyan ve, bê diyar kirinê.”

Ku, xalên destura Iraqê yên ku peyvendiya wan bi navçeyên erebkirî ve hene, berevajiya gotina Erdogan e. Li gor Desturê, paş vegera Kurdên derxistî û vegerandina Erebên hatî bo cî û warên berê, serjimerê were çêkirinê. Paş serjimerê jî, di navçeyên erebkirî da (ne li seranserê Iraqê), referandum (rapirsîn) tê çêkirin û xelqê navçeyê biryar dide.

Divê bê gotin, kêşeya hanê ne tenê bajarê Kerkuk e, her usa pirsgirêka hemu navçê ye, yên ku bûne hedefa siyaseta erebkirinê, wekî Maxmur, Şingar, Xaneqîn, Kifrî, Mendelî û hwd...

Û birêvabirên Herêma kurdistanê, her tim gotine û dibêjin, “Bo me Kerkuk û Mendelî, Şingar û yên din wek yek in, hemu jî beşek in ji welatê me.”

Tê gotin, ku Dewleta Yekbûyî ya Emerîka (DYA) li ser rewşa Kerkukê lêkolineka teybetî çêkiriye. Encama vê lêkolînê nişan daye, ku ji nivî zêdetir xelqê Kerkukê Kurd in û dixwazin ligel Herêma Kurdistanê bijin...

Ji ber vê yekê ye, ku Tirkiyê derheqa kêşeya Kerkukê kar û xebata dîplomasiyê zêde kiriye û ligel DYA û Birîtanya giftugo dike.

Bûyer û êrişên teroristî li ser Kurdên Kerkukê, dest nişan dikin, ku Tirkiyê ne tenê warê diplomasiyê, di warên din da jî kar dike.

Rojnamenusê Tirk Emin Colaşan roja 11ê Heziranê, di quncikê xwe da behsa qehramaniya Sabah Ketene dike, ku çawa bona dewleta Tirk mirov kuştiye, çawa bingeha PKKê li Hewlerê teqandiye.

Sabah Ketene Tirkmen e û tê gotin, ku yek ji rêvabirên Bereyê Tirkmenên Iraqê (ITC) bûye.

Hemu kes dizane ITC gelek nezikê dewleta Tirk e, bin destê îstîxbarat û kontgerîllayê Tirk da ye.

Û tê zanîn, gelek endamên ITC, li Kurdistana Başûr bi tawana teror û kuştinê hatine girtin.

Guman têda nine, li Kerkukê, piraniya teqandina bingeh û trompelên Kurdan bi destê Tirkmenan, ku nokerê dewleta Tirk in, endamên îstîxbarat û kontgerilla, şagirt û revîngên riya Sabah Ketene ne, têne çekirinê...

Artêşa Bedir li İranê, bi alîkariya rejima İslamiya Îranê hatiye damezrandin.

Leşkerê Mehdî tundrewê Şîa ye û nêzikê Îran e.

Pêyvendiyeka baş di nava Leşkerê Mehdî û Tirkiyê da heye.

Di wan rojên dawiyê da, li navçeyên Kerkuk rêxistinên terorîst û tundrewên Sunnî wekî “Ensarul Sunne, “Tevhîd”, “Cîhad” pir çalak bûne, gelek endamên wan rêxistinan bi tawanê teror, kuştin û teqandinê hatine girtin.

Bi li berçav girtina bûyer û pêşhatiyên hanê, meriv dikare bêje, ku rewşa navçeya Kerkukê wê aloztir be.

Her usa karê diplomasiya hikumeta Erdogan û çalakiyên Kontgerîllayê Tirk, leşkêrkêşiya grubên Şîa û çalaktirbûna rêxistinên tundrewên Şunnî, nişan didin, ku dijberî û tezatên wan di warên siyasî, olî û çandî da çiqas kûr bin jî, derbareyê Kerkukê armanca wan yek e. Ew dizanin eger rewşa navçe aloz be, xalên Desturê nayên ci be cikirinê. Ji bona vê yekê jî, bona aloziya navçeyê çi ji destê wan tê taxsîr nakin.

Halwest û kiryara neyar û nahezên deskevtiyên Kurdistana Başûr, derheqa Kerkukê yek e.

Ya Kurdan jî..

Ne tenê YNK û PDK, bîr û baweriya hemu partiyên siyasî yên Başûr, derheqa kêşeya Kerkukê wek yek e..

Lê belê nûçeyek, ku di rojnameyeka Başûr da belav bû, bûyê sedema nigeraniyê. Li gor nûçeyê hanê, gerîllayên PKKê, li deverê Batufe û Seranişê nahêlin, ku Hêzên Zerêvaniya Sînoran herine ser sînor. Li gor nûçeyê, berpirsekê Hêzên Zêrewanî gotiye, ku eger pirsgirêk bi giftugo çareser nebe, mecbur in zorê bi kar bînin. Ango şer û pêvçûn di nava gerîllayên PKKê û Hezên Zêrewanîyê da çêbe.

Rêvabirên PKKê, divê jibîr nekîn, ku sedemek ji sedemên leşkerkêşiya dewleta Tirk û Îran li ser tixubên Kurdistana Başûr, germtirbûna pirsa Kerkuk e.

Ji ber vê yekê, eger rêvabirên PKKê nexwazin, nikarin an newêrin bibine alîkar û piştgirê desthilatiya Kurdistana Başûr, qe nebe nebine pêşîgir.

Ji bona vê jî rêvabirên PKKê, berê her tiştê, divê rêz li desthilatiya Kurdistana Başûr û biryara wê bigrin, bingehên xwe yên li ser tixuban çol bike, daku bahane nede destê dewletên dagirker wekî Tirkiyê û Îran, ku zext û êrîş li ser Kurdistana Başûr bikin..

Hemû Kurdên dilsoz û welatparêz dixwazin, ku PKK rûreşiya xwe yên salên 1992, 1995, 2000 û yên din dubare neke.

Li ber dîrokê carekî din şermezar nebe.