Mırov carna dıbıhize û dıxwine ku dı Kurdiya jorin da kırara (fi’l) “karin”ê bı mana “ihtimal”a Erebi bı kar tê anin. Mesela, dı heqê welatek da weha tê gotın yan tê nıvisin: “Rewşa wi welati têkılhev e, dıkare xırabtır bıbe” yani ihtimal heye ku xırabtır bıbe. Minakek ji weha: “Hewr gıran e, dıkare baran bıbare” yani ihtimal heye ku baran bıbare.

Mesela, mın carek dı nıvisarek da, dı heqê rewşa Kurdan û hêzên dagırker da ev tevoka (cumle) ha xwend: ”Huqûqa ku iro jıbo Kurdan tune, dıkare sıbê jıbo hınekên dın ji bê rakırın” yani ihtimal heye ku bê rakırın.

Tê zanin ku ev kırar bı te’sira hın zımanên di bı vê maneyê bıkar tê anin. Lê belê dı zımanê Kurdi da “karin” mana “ihtimal”ê nade û nabe ku bı wê maneyê bı kar bê anin.

Dı vi beşê “Kuncê Zımên” da me dıvê em lı ser vê kırarê dûr û dırêj bınıvisın û bı wi awayi hem mana wê, hem ji kar û fonqsiyina wê bı xwendevanên hêja bıdın naskırın, dı heqê wê da jı edebiyata Kurdi ya klasik û folklora Kurdi minakên cure cure pêşkêş bıkın. Weha:

Awayê bêdem ê vê kırarê “karin” e. Awayên wê yên demdar ji weha ne: Mêjedema nêzik “kari”, mêjedema dûr ”kariye”, nûdem “dıkare”, pêşedem ”dê bıkare”, fermana yekser “bıkare”, fermana neyekser “bıla bıkare”.

Mana kırara “karin”ê weha ye:

Qimkırın û têrkırın û besbûna hêzê û tawanê yan hêgıniyê û qabıliyetê, jıbo kırına karek, tevgerek, tıştek; ku hêz û tawana kesek yan lawırek (heywanek) yan ji hêgıni û qabıliyeta kesek yan lawırek, jıbo kırına karek, tevgerek, tıştek bes be, qim bıke, têr bıke, wısa be ku ew kes yan ew lawır jı heqê wi kari, wê tevgerê, wi tışti derkeve. Ev kırar, tam hevmana kırara “şiyan”ê ye.

Ev, kırareka alikar e; tenê jıbo kırarên wısa dıbe alikar ku, mana “kırına karek, meşandına tevgerek” dıdın. Mesela, kesek dıbêje “Kurık dıkare heta dıbıstanê bımeşe”. Wek ku diyar e, lı vır kırara “meşin”ê mana “kırına karek, tevgerek” dıde, “karin” ji jı wê kırarê ra bûye alikar. Lê belê ev kırar, jbo kırarên ku mana ”qewımina bûyeran, bûyına tıştan” dıdın, nabe alikar. Mesela, nabe bê gotın “Baran dıkare bıbare”. Lewra “barin” mana “qewımina bûyerek” dıde.

Ev kırara alikar, nav yan şûnnavên beri xwe bı kırarên pey xwe ve bend dıke, gırêdıde û bı wi awayi jı wan kıraran ra dıbe alikar, mana “qimkırına hêzê û tawanê” yan “qimkırına hêgıniyê û qabıliyetê” dıde wan navan yan şûnnavan; radıgihine, dıde zanin ku ew nav yan ew şûnnav jı heqê pêkanina wan kıraran derdıkevın.

Mesela, kesek dıbêje “Kurık dıkare vi tûri hılgıre û bıbe sûkê”. Dı vê tevokê da kırara “dıkare”yê “kurık”, ku navek e, bı kırarên “hılgıre”yê û “bıbe”yê ve bend dıke, gırêdıde û dıde zanin ku hêza kurık, tawana kurık jıbo hılgırtın û bırına tûr bes e, qim dıke.

Minakek ji weha: “Keçık dıkare bıxwine û bınıvise”. Dı vê tevokê da ji kırara “dıkare”yê “keçık”ê, ku navek e, bı kırarên “bıxwine”yê û “bınıvise”yê ve bend dıke, gırêdıde û dıde zanin ku hêgıniya keçıkê, qabıliyeta keçıkê jıbo xwendınê û nıvisinê bes e, qim dıke.

Em du minakan ji dı heqê lawıran da bınıvisın. Minakek ev: “Hêstır dıkare vi bari bıguhêze û bıbe sûkê” yani hêz û tawana hêstırê jı guhastın û bırına vi bari ra bes e, qim dıke. Minaka di ji weha: “Rovi dıker lı lawırên di bıpê û wan nêçir bıke” yani hêgıni û qabıliyeta rovi jıbo payına lı lawırên di û jıbo nêçırkırına wen bes e, qim dıke. Vê kırarê dı edebiyata Kurdi ya klasik û folklora Kurdi da ji gelek ci gırtiye. Mesela, Melayê Cıziri dı helbesteka xwe da deng lı yara xwe kıriye û weha ci daye vê kırarê:

“Tu, narê firqetê, zani, dıkarım ez tehemmul kım

Diyarê kûhê Qendil ım, meger fil ım dı ışqê da”.

“Kûh” Farısi ye, yani çiya. Ev her du malık bı Kurdiya xwerû weha ne:

“Tu dızani ku ez dıkarım tehemmula agırê cudayiyê bıkım

Ez diyarê çiyayê Qendil ım û dı evinê da fil ım”.

Mexsed jı “cudayi”yê, cudayiya jı yarê ye. Wek ku dıxuye, Melê lı vır xwe şıbandiye serê çiyayê Qendil, ku çiyayeki Kurdıstanê ye; her weha, daye zanin ku di evinê da ji fil e. Lı vır tıştê ku jı me ra pêwist e ev e ku Melê gotiye “ez dıkarım tehemmul bıkım” yani hêza mın jı wê tehemmulkırınê ra bes e, qim dıke, têr dıke.