Di hevditinên dawî ya Ocalan û parêzerên xwe da hinek xalên balkêş hene, ku divê meriv du sê hevok li ser xalên hanê binivîse.

Ocalan balê dikşine li ser rewşa Tirkiyê û ji bona çareserkirina pirsgirêkên vê welatî pêşniyar dike, ku “koalîsyona (hevkarî) demokratîk” bê damezrandin.

Ocalan her usa partiyên, ku divê di koalîsyona hanê da beşdar bin, destnişan dike: Partiya Civata Demokratîk (DTP), hinek partiyên çepên Tirk û kemalîst û partiyên ku di bin bandora kemalîzmê da ne..

Ocalan di berdewamiya axaftina xwe da dibêje, ku “partiyên hanê dikarin di bin banê partiyek da beşdarê hilbijartinê bin”.

Herwekî tê zanîn, pêşniyara “koalîsyona demokratîk” ne nû ye.

Di sala 2002’an da jî, dîsa bî pêşniyara Ocalan HADEP û hinek partiyên çepên Tirk û kemalîst bi hevra bêşdarê hilbijartinê bûbûn.

Lê belê, serneketî bûn.

Baş e, Ocalan bo çi “koalîsyona demokratîk”, ku eşkere bûye serneketiye û çu caran sernakeve, pêşniyar dike?

Sedemên vê yêkê gelek in.

Herwekî dizanin Ocalan evîndarê kemalîzmê ye.

Sedêmek ji sedêman, evîndariya hanê ye.

Sedemek din jî “projeya komara demokratîk” e.

Bê guman rewşa Kurdistana Bakur û “koalîsyona demokratîk” li hev nayên.

Lê bêle şik û guman têda nine, ku “koalîsyona demokratîk” û “projeya komara demokratîk” a Ocalan li hev tên!..

Gelo hewce ye, meriv bêje, “projeya komara demokratîk” pirsgirêka Kurd ya li Bakur çareser nake û pînekirina siyaseta resmî ya dewleta dagirker e?..

Di wan rojên dawiyê da, li ser babeteka girîng gengeşiyek heye.

Hinek hêz û grubên welatparêzên Bakur pêşniyar dikin, ku hemu Kurd bi yekdeng û yekdest beşdarê hilbijartinê bin, ku di payiza sala 2007’an da wê bê çêkirinê.

Meriv dikare bêje, pêşniyara Ocalan her usa pêşî lê girtina gengeşiya hanê ye.

Ocalan di pêşniyarên xwe da, ne tenê ci nade HAK-PAR, KADEP û grubên dinê.

Her usa êrîşê wan dike, ji ber ku ew daxwaza federasyonê dikin.

Ocalan usa dibêje: “Terefên din jî hene, daxwaza federasyonê dikin. (Şerefeddîn) Elçi partiyek damezrandiye. (Sertaç) Bucak heye, ku pişta xwe daye dewleta Alman. Hinek kesên din yên wek wan hene. Kî, li kû û ji kijan dewletê dirav digrin, ez baş dizanim. (...) Derweşê Sado jî heye. Xwesteka wan federasyon e, ew alîgirên federasyon nin. Berê federasyonê, ber bi dewleta serbixwe ye. Ez jî dibêjim federasyon nikare pirsgirêkan çareser bike.”

Gotina Ocalan weki roj eşkere ye, lê ne nû ye.

Berê jî Ocalan daxwaza federasyonê wekî “xeterek li ser yekitiya Tirkiyê”, daxwazên kevneperest û nasyonalîst destnişan kiribû.

Ocalan carna behsa nirxên serdema nû dike.

Şefafiyet jî nirxeka serdema nû ye.

Ji ber vê jî Ocalan divê eşkere bike, kîjan serokên partî û kesên welatparêz, ji kîjan dewletê pere stendiye û distîne.

Eger Ocalan usa neke hingê dibe mufterî û gotina wî ya jorî jî dibite buxtaneka bê endaze..

Xaleka din a giring di axaftina Ocalan da heye.

Ew dibêje, “êdî dewleta netewî ya Kurdan heye, ku Kurdan dikarin sitara xwe bibine dewleta hanê.”

Ocalan bi îcbarî hebûna dewleteka netewî li Başûrê Kurdistanê îtîraf dike.

Ku, ev yêka ne bi dilxwaziya wî be jî, nû ye û giring e.

Ji ber ku Ocalan heta niha digot, “Ezmuna Kurdistana Başûr, ango hikumet û Perlamantoya Kurd, li pişta cihana Ereb xençer e” û “li ser berjewendiya Tirkiyê xeter e”..

Dil dixwaze Ocalan dev ji neyartiya Ezmuna Kurdistana Başûr berde, êdî dijminatî li Hikumet û Parlamentoya Kurdistanê neke.

Her çend ev yêka zexmet e jî...

Û Ocalan divê bizane, ku dewleta netewiya Kurd, ku îro bûye stargeha Kurdan, berhema yekitiya hêzên Kurdan e.

Serok û rêvabirên Kurdistana Başûr dijî daxwazên otonomî, federasyon û dewleta serbixwe derneketin. Bi xemlandin û şirovekirina Saddamizm û îdeolojiya BAAS ve mijul nebûn. Şuna wan karan, bona pêkanina bereyekî netewî hewl dan.

Ocalan di dawiya axaftina xwe da dibêje, ku “Kurd dikarin li ser alternatîfa dinê jî biryar bidin.”

Sedemên gotina hanê çi dibin, bila bin, Ocalan bi vê gotina xwe bilî ji “koalîsyona demokratik”, deriyekî dinê li ber Koma Komelên Kurdistan (KKK) û aligîrên xwe vedike.

KKK û DTP, ku di wan rojên dawiyê behsa yekitiya hezên welatparêzan dikin, divê guhê xwe nedine pêşniyara Ocalan a “koalîsyona demokratîk.”

Baştir e, ku KKK û DTP guhê bidine peşniyarên dinê, bona pêkanina hevkarî û hevxebata hezên welatparêz li Bakurê Kurdistanê kar û xebatê bikin..