Herwekî dihat hêvî kirinê, PKKê carekê din agirbesek yek alî ragihand.

Niha li ser sedemên agirbesa dawiyê gengeşiyeka kûr û mezin heye.

Xwendevan dizanin, di vê kuncikê da, li ser PKKê û şerê dawî gelek maqale hatiye belav kirinê. Ne hewce ye ku dur û dirêj behsa maqalayên hanê bikim.

Bi kurtî min nivisî, ku şerê dawiyê ne jibo berjewendiya gelê Kurd e.

Şerê dawîyê bo berjewendiya leşkerên Tirk, hêzên dij-Yekitiya Ewropa (YE) bûn û bi daxwaza hezên hanê destpêkiri bû.

Û tû daxwaz û armancên netewî ya şerên dawî tune bûn, ku şayanê xebata çekdarî bin, xortên Kurd ji bona armancên hanê şer bikin, bikujin û bêne kuştin.

Divê ji bîr nekin, di demên dawiyê da gelek hêzên navxweyî û derwayî dixwastin, ku şer bê sekinandinê.

Partiyên siyasî yên Kurdistana Bakur dijî şerê dawî ya bê armancên netewi derdiketin û dixwastin, ku PKK dev ji vê şerê berde.

Rêxistinên sivil, pîşeyî û demokratîkên Kurdistana Bakur gelek caran û bi eşkere daxwaz kirin, ku PKK agirbes îlan bike.

Daxwaza hinek ronakbîr û aşitixwazên Tirk jî, rawestandina şer bû.

Serokatiya Siyasiya Kurdistana Başûr jî ev yêka dixwast.

YE û Dewleta Yekbûyî ya Amerîka (DYA) dixwastin PKK ne tenê agirbes îlan bike, her usa divê PKK çekê xwe jî dayne.

Her usa xuya ye, yên ku agirbesê her timî dixwazin, dûr an nêzik, di pirsa Kurdî da teref in..

Ji bona vê yekê jî sedem çi dibin bila bin, agirbesa dawî ya PKK tiştekê baş e. Qe nebe, ji şerê bê armancên netewî baştir e.

Helwesta karbidestên dewleta Tirk, derbareyê agirbesa dawiyê herwekî caran bû.

General û fermanderên leşkerê Tirk dibêjin, “heya kuştina axirin ‘terorist’ emê şer bikin..”

Ango genaralên Tirk nexwazin agirbes hebe.

Ji ber ku şer hencetek bû di destê wan da, daku desthilatdariya xwe bi hêztir bikin, pêşiya demokratize kirina Tirkiyê û pêvajoya YE bigrin.

Halwesta hikumeta Erdogan jî negoriye.

Erdoğan berê jî gotibû û niha jî dibêje, “bila çekê xwe daynin, werin teslim bin, hingê emê hinek gavan bavêjin.”

Halwesta partiyên din yên Tirk, ango opozisyona Tirkiyê wekî ya generalên Tirk in, wekî wan difikirin.

Fermanderên leşkerî şûna wan jî diaxivin.

Bûyer û pêşhatiyên dawî jî nişan didin, li pêşiya hêzên siyasiyên Tirkiyê, bi taybetî li pêşiya hêzên Kurdistana Bakur pêvajoyeka siyasî ya tevlihev û giring heye.

Gelo agirbesa dawiyê ji bona çareser kirina pirsa Kurd bi rêka aşitîxwaz û demokratik, wê bibe destpekek, an na?

Gelo vê carê jî generalên Tirk û nokerên wan wê serkevin, an hêzên aşitixwaz û demokratîk?

Bona serketina hêzên aşitixwaz û demokratîk, mercê serekî hevxebat û hevkariya hêzên aşitîxwaz û demokratîkên Tirk û azadîxwazên Kurd e.

Ji bona ku hêzên azadîxwazên Kurdistana Bakur, di pêvajoyê da rola xwe bileyzin û pêşîya plana hêzên mîlitarist, şoven û kevneperestên Tirk bigrin, divê li ser bingeha netewî yekitiyeka rêk û pêk bînin.