Zinê bı vê peyva xwe, gustila Memê şıbandiye gustila Sılêman Pêxember, ku nişana pêxemberi û hukumdariya wi bûye.

Xani dı beşê 39’an da ji dema daye zanin ku Memê deng lı bılbıl kıriye û pê ra peyıviye, jı devê wi weha ci daye “lewra”yê:

“Ma’şûqe ku mislê wan gelek bın
herçend-ı ku hori û melek bın
ew nabıne mûcıbê çu derdan

Lewra ku heyın lı cumle erdan”.

“Ma’şûqe” yani yar, evandi; “misl” yani wek, mina; her du ji Erebi ne.

Xani dı dûwayiya beşê 41’ê da lı ser mal şireteka gelek gıranbuha nıvisiye û şiret kıriye ku mırov jı malê dınê hez neke; dı serê wê şiretê da “lewra” weha bı kar aniye:

“Mali mehebin tu ey nikûnam

Hubba wi dıket mırovi bednam

Zinhar-ı, mebe lı mali harıs

Lewra ku dıbın jı dest te warıs”.

Ev her çar malık bı Kurdiya xwerû weha ne:

”Ey kesê ku navê te bı qenci derketiye, mal meevine

Lewra evandına mal, navê mırov bı xırabi dertine

Zinhar, jı mal ra mebe nobedar jı bın

Lewra warıs dê mal jı destê te bıbın”.

Xani dı beşê 48’an da dema qal kıriye ku Tacdin û bırayên wi jı Mir ra xeber şandıne û bı gef berdana Memê jı gırtixanê daxwaz kırıne, daye zanin ku Bekır jı wê bûyerê haydar bûye û rê nişanê Mir daye ku lı dıjê wan bı siyaset tevgere. Xani hıngê jı devê Bekır “lewra” weha bı kar aniye:

“Şolın hene, ew bı kerbê nabın

Lewra ku bı zor û derbê nabın”.

Xani dı beşê 54’an da ji dema qal kıriye ku Zin lı ser kuştına Bekır bı destê Tacdin peyıviye û daxwaz kıriye ku dı heqê wi da tıştên baş bên gotın, semedê wê daxwaza xwe weha daye zanin:

“Lewra ku Xwedanê ins û canan
wi Xalıqê erd û asimanan
roja ewi hubbê da hebiban
hıngê ewi buxdê da reqiban”.

Ev her çar malık bı Kurdiya xwerû weha ne:

“Lewra Xwedayê cın û insanan
wi afırandoxê erd û asimanan
roja ku evin da kesên evindar
hıngê rık û kin da dıjmınên kindar”.

Xani dı beşê 60’i da ji, ku beşê paşin e, dema deng lı qelema xwe kıriye, weha ci daye “lewra”yê:

“Nabini, bıqimet ın cewahır!

Lewra ku dı hındık ın, dı nadır!”

Xani dı wi beşê paşin da dı heqê hatına xwe ya dınyayê da ji ”lewra” weha bı kar aniye:

“Lewra ku dema jı xeybê fek bû
tarix-ı hezar û şêst û yek bû”.

Ev her du malık bı Kurdiya xwerû weha ne:

“Lewra dema jı nediyariyê qut bû
tarix hezar û şêst û yek bû”.