Son seçimlerden sonra da Irak’ta, kimilerinin “direniş” dediği terör sona ermedi. Böyle durumlarda direniş deyince, doğal olarak işgal güçlerine karşı yürütülen mücadele akla gelir. Buradaki eylemler ise, bir bölümü “canlı bomba” biçiminde olmak üzere, çoğunlukla savunmasız sivil insanları, diğer mezhepten ya da farklı etnik gruptan olanları, yani ülke halkının kendisini hedef alıyor. Cami, türbe gibi kutsal yerler de dahil olmak üzere. Bu acımasız, kör terörden başka bir şey değil. Teröristlerin amacı da ülkeye özgürlük getirmek değil zaten. Onlar halka iyi bir yaşam ya da gelecek vadetmiyorlar. Kurmak istedikleri dünya, Taliban ve El Kaide türünden fanatiklerin düşlediği karanlık bir ortaçağ dünyası.
Irak sadece ABD, Çin, Rusya, AB gibi dünya devleri arasındaki çıkar ilişkisi ve çelişkisinin yaşandığı bir alan değil. Bugünkü Irak aynı zamanda komşu devletlerin etkisine en açık ülke durumunda.
Hem adı geçen dünya devleri hem de komşu ülkeler, Irak halkı için aynı ağıtı yakıyorlar. Hepsi de demokrasinin bu ülkede yerleşmesini istiyorlar!..
Özellikle Samarra’daki Şiilerin kutsal mekanlarına yapılan saldırı ve takiben yaşananlardan sonra, hep birlikte Irak’ın bütünlüğü üzerine daha bir titriyorlar!..
Uluslararası ve bölgesel aktörler aynı telden çaldıklarında, aynı türküyü tutturduklarında, doğal olarak sorunların çözülme sürecine girmesi beklenir, değil mi?
Nizanim di dîroka gelên din da hêyveka taybet heye an na?
Lê, ya me heye: Hêyva Adarê.
Meha Adarê ji bo me Kurdan meheka taybetî ye.
Ji ber ku gelek bûyerên xweş û ne xweş yên dîrokî di vê mehê da qewimîne.
Ku, giringtirên wan ev in:
Hêyva Adarê bi rûdaveka nexweş destpêdike û bi bûyereka xembar kuta dibe.
Ango gelê Kurd bi xembarî pêşwaziya meha Adarê dike û bi xembarî jî jê xatir dixwaze.
Sevgili okuyucular gariban yazarınız sizlere bir ay boyunca Avustralya’dan seslenecek. Ben şu anda sizlerden 18 bin kilometre uzaktayım.
Avustralya’daki Kürt kolonisinin misafiri bulunuyorum. Rıza Çolpan, Veli Doğan, Mahmut Onay, Efendi Kaygusuz, Burhan Demirbağ, Nurettin Demirbağ, Fadıl Suna, Temur Çılderguş ve Zeki Çakır’dan oluşan komitenin Avustralya’da düzenlediği 4 ayrı toplantıya katılacağım. Ortadoğu’daki değişmeler ve Kürt sorununun çözümü üzerine konuşacağım.
Almanya’nın Frankfurt kentinde 21 şubat Salı günü saat 11-30 da uçağımız havalandı. Aralıksız 12 saat uçtuktan sonra kaptanımız Singapor’da çay ve ihtiyaç molası verdi. 1,5 saat süren moladan sonra uçağımız yeniden havalandı. Ve 7 saat sonra Avustralya’nın en büyük kenti olan Sydney’e indik.
Xani di beşê 45’an da daye zanin ku Zinê deng li dil û giyanê xwe kiriye û ji wan xwestiye ku herin Memê di girtixanê da bibinin. Hozên hingê ji devê Zinê ”ji” weha bi kar aniye:
”Ey dil, tu ji qelbê min bi derkev
Wey can, tu jibo dili bi ber kev
Hun her du herin Memê bibinin
Lê yek xeberê jibo me binin”.
Xani di beşê 59’an da bi çavê tesewwufê, qala jiyanê û rêwtiya dinê kiriye, jiyana mirovan şibandiye teneyên ku di aşan da tên hêran û li ser wi babeti weha ci daye pêşbendika ”ji”yê:
Hitler döneminde Yahudi ve Çingenelerin en zor işlerde çalıştırılarak planlı bir şekilde ölüme terkedildiklerini ve iş yapamaz hale geldiklerinde de öldürüldüklerini sık sık tekrarlarız. Zorla çalıştırma uygulamasıyla bir kaç milyon Yahudi ve Çingene’nin öldürüldüğü biliniyor. Hitler Yahudi toplumunu sadece gaz ocaklarında yoketmedi, aynı zamanda Yahudilerden çeşitli çalışma birlikleri oluşturarak, en zor işlerde çalıştırarak, acı çektirerek soykırıma tabi tuttu. Hitler rejiminden önce aynı siyasal yöntemin 1914-18 yılları arasında Alman generallerinin desteğiyle Osmanlı Devleti sınırlarında Rum, Ermeni, Süryani ve Kürtlere karşı uygulandığı görülüyor. Hitler, büyük ihtimalle İttihatçıların Ermeni, Rum ve Kürtleri zorla çalıştırma tecrübelerinden yararlanarak, aynı uygulama ile Yahudileri yoketmeyi hedeflemişti.
Her însan di derbarê tiştek de hewesa wî/wê heye. Gelek însan li gor xwesteka dilê xwe, li gor hewesa xwe bi tiştan re mijul dibin. Dema ji tiştek re hewesa mirov hebe û mirov bi wî tiştî re mijul bibe, mirov ji hêla ruhî, manewî şad dibe.
Hewesa min ji xwendin û nivîsînê re hebû û hêj jî heye. Ez hêj di dibistana navîn de bum, min dest bi xwendina pirtûkên îdeolojîk, sîyasî, felsefî û berhemên edebî kiribû. Min gelek pirtûk dixwend. Paşî min dest bi nivîsînê jî kir. Ji ber rewşa siyasî ya wê demê, min belavok û semînerên teorîk, sîyasî amade dikir.
Di çareserkirina pirsa Kurd û Kurdistanê da, gelo reqîbê me dewlet in an hukumet in?
Desthilatdarê dagîrkerên welatê me her tim dewlet in ku bi hezaran sal in ku di wî warî da xwedî tecrûbe ne. Ji bo berjewendîyên netewa xwe bandora wan ya bêsînor li ser desthilatdarên pêş perdê heye. Ango di pirs û pirsgirikên girîng da hukumetên xwedêgiravî hilbijartî ne, xwedîyê ray dayîn, herweha jî ne reqîbê me ne.
Lê werin mêze bikin pkk û dûvikên wî dewsa dewleta pişt perdê, her tim reqîbê me hukma hilbijartî nîşan didin. Bi wê awayî dewleta zulmkar û desthilatdarê rasteqîn vedişêrin, şirîkayiya wana dikin. Her usa bi zanetî alîkarîya dewletê dikin. Çawa me di dîroka wan dawîyan da jî dît û bîhîst, hin caran yên hilbijartî di warê pirsa Kurdan da hin gotinên ne gor dilê dewletê anîne ser ziman, lê pey aghdarî û tirsfirandinan, li pişt gotin û qewlên xwe nesekînin û paşda gav avêtin.
