Yên, ku çûne Suriyê dizanin.

Li Suriyê li ser hemu dar û diwaran posterên Hafiz Esad hebû.

Niha jî ligel yên Hafiz Esad, yên kurê wî Beşar Esad jî hene...

Nizanim niha maye an na?

Di posterek da weneyên Selahaddînê Eyubî û Hafiz Esad hebû.

Herwekî tê zanîn Selahaddînê Eyubî damezrenerê dewleta Eyubî ye.

Ku, dewleta Eyubî yek ji dewletên Kurdî bû.

“Selahaddînê Mezîn” ne tenê bajarê Qudsê ji destê xaçperestan xilas kiribû, her usa vê bajarê dijî êrîşên xaçperestan” parastibû.

Peyama postera hanê ev bû, ku Hafiz Esad jî wekî Selahaddîn Eyubî fermande û parezvanê îslamê ye, berevaniya Qudusê dike!..

Di posterê da Hafiz Esad û Selahadîn Eyubî pêkve ne.

Lê belê neviyên Selahaddîn, li Suriyê, di bin zilm û zordariya rejima Baasê da dinalin, îro jî ji mafên netewî û demokratîk bêpar in.

Ji 400 hezarî zêdetir neviyên Selahaddîn, li Suriyê bênasname ne..

Ne tenê li Suriyê, di hemu welatên musluman da qedir û qiymeta Selahaddînê Eyubî bilind e.

Lê, gelê Selahaddinê Mezin di sê welatên musulman yên wekî Tirkiyê, İran û Suriyê da bindest e.

Fermandeyê zana û jêhatiya îslamê Selahaddînê Eyubî, xizmeta mezin kiriye.

Lê belê welatên musulman derbareyê zilmên, ku li ser neviyên Selahaddîn heye, hertim bê deng bûn, niha jî usa ne.

Paş aloztirbûna rewşa Fîlîstîn û Lubnanê, dîsa behsa Selahaddinê Eyubî tê kirinê.

Televîzyonên Elcezîrê û yên din yên welatên Ereb behsa xwenişandana Diyarbekîrê kirin.

Ku, ji aliyê Partiya Saadet û ji bona dij-êrîşa Îsraîlê hatibû amadekirin.

Televîzyonan gava behsa Kurdan dikirin, digotin “neviyên Selahaddînê Mezin.”

Usa xuya ye dîsa hewcedarê neviyên Selahaddin bûne.

Du welatên musluman wek Îran û Tirkiyê ev çend mehe, ku bona erîşkirina bi ser axa bav û kalên Selahaddinê Mezin xwe amade dikin.

Bona kuştina neviyên wî leşkerên xwe bi ser tixubên Kurdistana Başûr dikêşin.

Herwekî berê, çû deng ji dewletên misulman dernakevin.

Dijî zilm û zordariya, ku li ser gelê Kurd heye, ji medyayê wan dengeke xurt derneket, dernakeve..

Beravêjiya wî, dijî ezmuna Kurdistana Başûr ne, wekî “İsraila dudo” nişan didin.

Eger bikarin û ji destê wan bê, nahêlîn hikumet û Parlamentoya Kurdistanê rojkî zêde bimine.

Qasê berê nebe jî, îro jî bîr û hizra hinek kes wekî berê ye.

Tê zanîn, berê çep û sosyalîstên Tirk ji Kurdan dixwastin, ku bona sosyalîzmê kar û xebatê bikin.

Digotin, sîstema sosyalîzmê ligel kêşeyên dinê pirsgirêka Kurd jî çareser dike.

Hinek Kurd jî ji me dixwazin, ku tekoşîna me ji bona “cumhuriyeta demokratîk” be...

Misulman jî dixwazin em wekî bapirên xwe Selahaddînê Mezin, ji bona parastina îslamiyetê, bona rizgariya Qudsê kar û xebat bikin..

Helbet, zilm û zordariya İsraîl li ser gelê Fîlîstînê, nayê qebulkirinê.

Kurd jî ligel hemu kes, her tim dengê xwe dijî terora dewletê ya İsraîl bilind kiriye, îro jî bilind dike.

Rast e, ku divê Kurd jî beşdarê xebata demokrasî ya seransere Tirkiyê be.

Lê belê ligel wan, erkê me yê girîng û bingehîn, rizgariya welatê me ye.

Li Tirkiyê, tekoşineka bihêz û maqul ji bo azadiya Kurdistanê, alîkariyeka xurt e ji bo xebata demokrasî û pêşveçûne.

Her usa li Tirkiyê xebata demokrasî çiqas ber bi pêş ve biçe, rêka azadiya Kurdistanê jî ewqas xweş dibe.

Bi baweriya min, Kurdistaneka azad û demokrat û pêşkevtîxwaz, rewşa aloziya navçeya Rojhilata Navîn digore, rê li ber cîgirbûna demokrasiyê li navçê, vedike.

Ku, ev yeka mezintirîn piştgirî û alikariya gelê Fîlîstînê ye.

Û ez piştrast im eger Selahaddînê Mezin sax bûya, wê usa bikira.

Ji bona azadiya gel û welatê xwe dijî dagirkeran şer bikira.

Ew dagirker, misulman bana jî…