Eger tipa paşiya jimarek dengdar be, hingê ”y” wek gihinekek dikeve navbera wê jimarê û pêveka ”an”ê; wek ”didu+y+an= diduyan”. Mesela, kesek dibêje ”Ez di gera xwe da roja pêşin çûm Êlihê, roja diduyan ji ji wir çûm Farqinê”. Minakek ji weha: ”Di komelê da seminera pêşin li ser edebiyata Kurdi bû, ya diduyan ji li ser folklora Kurdi bû”.

Jimara pey a diduyan, ku sisê ye, rewşeka piçek cuda didêre. Lewra, ji ber ku tipa wê ya paşin ”ê” ye, di rêzkirinê da ew ”ê” diguhere dibe ”i” û jimar bi awayê ”sisi+y+an=sisiyan” tê karanin. Mesela, kesek dibêje ”Ez du roj li Botan mam, roja sisiyan ez ji wir çûm Xerzan”. Minakek ji weha: ”Ez’ê du roj li Bedlisê biminim, roja sisiyan ez’ê ji wir herim Mûşê”. Vê jimarê bi awayê jimara rêzê, di peyveka pêşiyan a Kurdi da ji ci girtiye. Ew peyva pêşiyan li ser durustiya di hevaliyê da ye û weha ye: ”Ku du heval bi hev ra rast bin, ê sisiyan Xwedê ye”. Yani Xwedê ji wan ra dibe alikar.

Di strana ”Mala Nasir” da, jimarên ku tipên wan ên paşin bêdeng in û yên ku dengdar in tev, bi awayê jimarên rêzê ci girtine. Di ciyeki wê stranê da ji devê Mihemed Eliyê mala Nasir weha hatiye gotin:

”Vê sibekê sê qor fişekên modeliyê rijiyabûn ser ebayê

Min destek ji nava wan neqandibû; gula pêşin, mi bera bejn û bedena Silêmanê Mistê dayê

Gula diduyan, mi bera bejn û bedena Ûsifê Eminayê dayê

Gula sisiyan, mi bera bejn û bedena Mistê birayê

Heci Mihemed dayê

Gula çaran, mi bera bejn û bedena Bazo dayê

Gula pêncan, di tifinga mi da asê bûye, tifinga mi sifirkel kiriye, ji êvara Xwedê ve ez dikim-nakim bi nikula etmaniyê jê dernayê”.

Di ciyeki di yê wê stranê da ji ji devê Heci Mihemedê Mistê Qutoyê Reşkoti ev jimarên rêzê weha hatine karanin:

”Gula pêşin, berdin bejn û bedena Xalitê biraye

Ê diduyan, bikujin Rizganê Axaye

Ê sisiyan, bikujin Hemidê zavaye

Ê çaran, keysê binin û bikujin Mihemed Eli,

bavê xezebê, gamêşê dehlê, beranê kostekkiri, gurê meha Sibatê, roja şer û xemên giran daim daim deqê sed peya ye”.

Wek ku diyar e û li ber çavan e, di van minakên jorin ên folklori da nehatiye gotin ”yekemin”, ”duwemin”, ”sêyemên”, ”çaremin” û ”pêncemin”; lê hatiye gotin ”pêşin”, ”diduyan”, ”sisiyan”, ”çaran” û ”pêncan”. Lewra di Kurdiya jorin da weha tê gotin; di Kurdiya jorin da çu kesek, jimarên rêzê bi awayên Farisi bi kar nayne.

Nuha ji em qala jimarên moviki yên rêzê bikin. Jimarên moviki ew jimar in ku di navbera deha-dehên jimarên di da wek movikan ci digirin, jimarên di deha-deh digihinin hev û bi hev ve bend dikin. Movikên tiliyan çawa beşên tiliyan digihinin hev, ev jimar ji jimarên di deha-deh digihinin hev û bi hev ve bend dikin, girêdidin.

Ji jimarên moviki ”deh”, wek jimarên di pêveka ”an”ê digire; yani ew pêvek tê dûwayiya wê û bi wi awayi ew jimar dema ku dibe jimara rêzê, dikeve awayê ”deh+an=dehan”. Mesela, kesek dibêje ”Ez neh roj li Germokê mam, roja dehan ez ji wir çûm Siwêrekê”.

Siyahpoş ew jimara rêzê weha bi kar aniye:

”Li ser textê dehan ew şahê Qulzem
çeleng rûnişt weki Keyxusrew û Cem”.